დაუწერელი ფურცელის მიღმა, სხვა სამყაროში
სიტყვები იშლებიან,
მარცვლები ქრებიან,
ქრება გაქრობაც,
იწრიტება სიცარიელე,
არარის ის რაც საყრდენია ან საკიდელი,
თვით ამ სამყაროს საფუძველი არარის მყარი არარიდან იღებს სათავეს.
არარა მეფობს და უარყოფს თავის თავს ამით,
არარა როგორც მთვარის შუქი შემოდის ღამით,
არარა მზესთან მაახლოვებს,
არარა მათოვს,
არარა ქალის სიყვარულით და ღვინით მათრობს;
არარა სუნთქავს,
არარა ქსოვს ამ სიტყვებს ახლა,
და ეს ფურცელი დაიწერა,
არარა გახდა.