მომენატრეო, გაისმა ხმა და,
კლდის ნაპრალიდან დაეშვა ლოდი,
ნათქვამი იყო თითქმის ჩურჩულით,
ნგრევის ძალა კი მოჰქონდა ლოდინს.

გელოდებოდი, გაისმა ხმა და,
ზღვაში გამოჩდა მღელვარე ტალღა,
ნათქვამი იყო კვლავაც ხმადაბლა
მონატრებას კი მოჰქონდა დაღლა.

მუდამ მახსოვდი, გაისმა ხმა და,
მთის ფერდობიდან დაცურდა თოვლი,
გული გაყინულ კლდეს დაემსგავსა
ძველებურადაც აღარ ძგერს ლტოლვით.

არაფერს იტყვი? გაისმა ხმა და,
დუმილი მოჰყვა დიდიხნის ლოდინს,
ქალმა კარები გაიხურა და
როდისღა ვნახავ, ვინ იცის, როდის.