დღესავით გვახსოვს, ღამესავით ბნელი თარიღი. დღესაც კი გვესმის აქამდე გაუგონარი ხმა. დღესაც არ გვაძინებს დაჭრილი მეგობრის კვნესა და დარდი, რომ ვერ ვუშველით... რომ ვერ ვუშველეთ. დღესაც კი გვახსოვს ატირებული ბავშვის თვალები , გვახსოვს დღესავით მამამისის დასერილი მკლავები...

    დღესაც სხვისია, დღესაც ახლოა დღესაც ლამაზი..

            დღესაც გვტკივა...

                        მამები რომ მისტირიან , და შვილებს ჯერ რომ არა აქვთ ნანახი..



                                                                          მალე შევხვდებით !!!