პატარძალს დამსგავსებია

კავკასიონის მთები.

დაგმშვენებია,ოჰ

რარიგ დაგმშვენებია

თოვლის გვირგვინი თეთრი.

დაზამთრებულა ძვირფასო,

შენს ხმაშიც დაზამთრებულა...

ქარიმა ხალისით შემოუბერა,

მე კი ღიმილით ფიფქება

ნაზი ამბორი მიძღვნეს.

სულში ჟრუანტელმა დამიარა,

რა ტკბილი ხარო, უცებ გამიელვა.

იქვე ჭადარმაც შეიშრიალა,

რიდი უეცრად ჩამოიბერტყა

და ვაჟკაცურად მხრები გაშალა....

მაყრად მოსილი თბილის

პირჯვარს იწედა სიონთან,

როცა ფიფქები ჩემს ქალაქას

თურმე ამბორზე იწვევდა.

დაზამთრებულა ძვირფასო,

დაზამთრებულა რარიგ...