***
ტბის ნაპირზე, ყინულის ლოდები,
მზეს ებრძვიან, მაინც ლღვებიან,
წარსულის მთელი რიგი ცოდვები,
მცირე რაზმებად გვიბრუნდებიან.

დრო გაზაფხულის არის მოსული,
ამაოდ ცდილობს ყინვა დარჩენას,
თუ კი შენი დრო იყო წარსული,
დღეს ნუღარ ითხოვ ფუჭ გადარჩენას.


                                        ***
მთის მწვერვალზე აინთება თაფლის წმინდა სანთელი,
აინთება, მზეს აანთებს, გამოჩნდება ნათელი.
დიდ იმედათ განათდება მომავალის წადილი
და შორიდან გაიჟღერებს სიმღერის შეძახილი.
აივსება თასი ღვინით, დაიჭექებს სადღეგრძელო,
აივსება გული ლხინით, ამღერდება საქართველო.
ლოცვას იტყვის წმინდა ბერი, გაიღვიძებს მთელი ერი
და სახლებში აჟღერდება ჩვენი მრავალჟამიერი.