ზოგჯერ მგონია, რომ მიუხედავად ყველაფრისა,
...ხელები რომ გავშალო და სურვილად ჩავიფიქრო გაფრენა,
გავფრინდები...
ასეთ დროს მჯერა, რომ ფრთები მაქვს შეკეცილი და
საკმარისია მხოლოდ მონდომება, მათ გასაშლელად.
თუმცა უმეტეს შემთხვევაში, არ ვიცი საით წავალ,
რომ შემეძლოს...

რომ შემეძლოს...

რომ შემეძლოს...

მოკლედ,
რომ შემეძლოს, ალბათ მაინც შაბათ დღეს ავირჩევდი
და ჩემი სახლიდან ქვემოთ დავუყვებოდი გზას...
გზას, რომელიც მოდის ... ან მიდის...
შენთან... ან შენგან...

მთავარი კი ისაა, რომ '"ზოგჯერ" ძალიან ხშირადაა ჩემს ფიქრებში...
და ისე ძლიერად მინდა ფრენა,
შეიძლება ერთხელ გაგაკვირვო კიდეც...