მოგეპარება, წვალებით
ღამე, შეგიხსნის საკინძეს...
ურცხვად, შეგამკობს თვალებით,
და მთელი ღამის მანძილზე

იქნება ოხვრა, ტრიალი
და ოცნებების გოდება,
გულების უხმო შრიალი
მერე, რომ მოგაგონდება...

ურცხვად დაგისვამს ფერებად,
გულშეღონებულ თითებს,
სახეზე მოგეფერება
და შენთან ერთად, იფრენს...

გულს დაგიამებს ალერსი,
და უნაპირო ფიქრები,
ამ, გადარეულ ღამეში...
მე, მხოლოდ შენი ვიქნები...

იყუჩებ, გაინაზები,
ტანს დაგიხორკლავს კოცნა...
ისევე დაგეწაფები,
აღარ გიშველის ლოცვა...

ბოლოს, დაგვათრობს ღამე და
სიბნელე გაგვიმასპინძლებს...
რომ დაიღლები, მოვა და...
ისევ, შეგიხსნის საკინძეს....