კაცს თუ დარდი არ აწუხებს,
ეს ცხოვრება რაა განა?
დღე და ღამ თუ ფიქრი არ გკლავს,
რა უშველო შენს ქვეყანას.
თუკი მხოლოდ შენს თავს ჩივი,
გამდიდრებას ფიქრობ ხამად,
ერის საქმეს თუ არ დარდობ,
ვერ უშველი ამ ქვეყანას.
თუკი მართლა ეს ასეა,
ლექსში შენს თავს დაინახავ,
იცოდე რომ ცხოვრებაში
არაფერიც არ გინახავს.
ჰოდა, სანამ ეს დროება
სულ ფუჭად არ დაგიკარგავს,
მოეფერე შენს სამშობლოს,
მისი ფასი ნეტავ რა გაქვს?!
ამას ყველა დაგიფასებს,
ღმერთიც მუდამ გადმოგხედავს,
წასვლას როცა დააპირებ,
შენს სულს მიანიჭებს შვებას,
განვლილ გზებს რომ შეგიფასებს,
სიკვდილიც მიგიღებს მშვიდად,
რადგან იტყვის ის სამშობლოს
ეგებოდა გზად და ხიდად.