მე მოგიყვები ზღაპარს,
ლამაზ ფერებად ნაქარგს,
სულს შთააგონე კრძალვა,
სიყვარული გზას გაიკვალავს,
ბედნიერებით სავსეს
მზის სხივი აცისკროვნებს,
ღიმილი მიკრული ბაგეთ,-
ეტყვის: - გიხდება ქალავ...
მყის ანთებული გული,
ამიერიდან შვებას
იგი ვეღარა ჰპოვებს...
ოდეს კაშკაში შუქის
იდუმალება მოსავს,
აელვარებულ თვალებში
როს სიყვარული მდუმარებს
და იღვენთება სანთელი,
ტირის, ცახცახებს, კამკამებს
ტაძრასა შინა ფიცსა აღავლენს,
და მიეფინა ხელი ხელს
ნდობით გაწვდილს და ნაფერებს;
ორთა - ოცნება, ტრფობა,
ორთა - გრძნობათა ლტოლვა,
სულთა - ხვდომა და თრთოლვა,
ლამაზ სიტყვათა ხმობა,
და ამ წუთებით ტკბობა
ორთა ნაქარგი გრძნობა;
აი, აღსრულდა ზღაპარი,
მათი ერთგულების ამბავი
არს სიყვარული ლამაზი!