ირონია შემეპარა ხმაში,
მომდინარე ემოციის ნაცვლად,
თვალებიდან მღვრიე სევდას ვამხელ,
ამ ცრემლების საოცრების ნაცვლად,

ცინიზმიც კი შემეპარა ლექსში,
ჰუმანიზმის, სიყვარულის ნაცვლად,
თვალებიდან ბოროტების, ისევ ჩანჩქერს
ვამღვრევ,
თითქოს ღირდეს ორი გროშის ფასად,

მომდინარე, ნაცვლად სიტყვის,
მომდინარე, ფიქრის ნაცვლად,
სიტყვას გეტყვით მოტაცებულს,უაზროს თუ მართალს
გულის ნადებს ვერ გაგანდობთ,
სულაც არ ჰგავს ფასადს,

მაგრამ ხმაში შემეპარა სევდა,
გულიც თითქოს ამ სიტყვებზე ფეთქავს,
შემეპარა ირონია გულში,
ჩემი სული, ჩემს თავს სულაც არ ჰგავს,
მე კი დარდი მღვრიედ მათრობს
ესეც არ ჰგავს ცინიზმს,
ლექსებში კი შემეპარა ირონია
თითქმის.

დ. მუხიგულაშვილი