ის ხელი მარია
სისხლი,რომ სწყურია,
კვლავ ფიქრობს,
კვლავ იბრძვის,
კვლავ აღმართულია...

და როგორც სამყაროს
მძიმე დასასრული,
ეს დღეც
იმ დღესავით
ჯვარზეა გაკრული...


ძე შეცდომილი
--
თვალს მარიდებენ ქუჩები,
ნისლივით ქრება  მანძილი,
ძე შეცდომილი ვბრუნდები
უიმედო და დაღლილი.

წარსული მტანჯავს, მაწვალებს,
ლოდივით მომდევს სირცხვილი,
დგას ეშმაკი და ხარხარებს,
დგას ეშმაკი და მიცინის...

დავყურებ ცოდვის უფსკრულებს,
თურმე რა გზებით მივლია,
ყურთან სიკვდილი ჩურჩულებს,
თვალთან არყოფნის ჭირხლია...

მშობელო კარი გამიღე,
ძაღლივით სადმე გავწვები,
ეს მე ვარ თვალს რომ გარიდებ,
ცრემლით სველი მაქვს ღაწვები...

წრე შეჰკარით ღონივრად
-------------------------
წრე შეჰკარით ღონივრად,
წრე შეჰკარით უშიშრად,
მრუში რატომ გგონივართ?!
მრუშზე უფრო მრუში ვარ!!!

ბევრმა ქვები მოზიდა,
მდინარიდან, ღელიდან,
მკვლელი რატომ გგონივართ ?!
მკვლელზე უფრო მკვლელი ვარ!!!

ქვებს სასწორზე წონიან,
ლოდის სროლა სწყურიათ,
ცრუი რატომ გგონივართ?
ცრუზე უფრო ცრუი ვარ!!!

ზნეობა გაქვთ მოტივად,
სისპეტაკე მეტივედ,
ავაზაკი როდი ვარ!
ავაზაკზე მეტი ვარ!!!

განა ველტვი იმედებს,
ან ცოდვები არ მახსოვს?
ჩასაქოლად მიმეტებთ,
ჩასაქოლზე ჩასაქოლს!!!

აჰა, უკვე ველი ჟამს,
და ხარხარებს კვლავ ქორო,
ვინაც უცოდველი ხართ,
გთხოვთ პირველმა მესროლოთ...

###
უფალო ბრმას თვალი ამიხილე,
უფალო მუნჯს ბაგე გამიხსენი,
გულში სინანული გამიღვივე
ცოდვათა ჩამიცხრე ქარიშხლები.

ბნელიდან ნათელში გამიყვანე,
ყინვიდან სითბოში გამიძეხი,
კვირტები ხელახლა ამიყვავე
ნაგვემნი ცოდვათა ქარიშხლებით...