მე სიყვარულის თოვლის ხიდები ვქსოვე,
ალიონისას დავამარცხე უძილო სევდა,
დარდის საბნების მოხდა მკაცრად ვითხოვე,
როცა გონება წაბილწულ ფიქრს ამაყად ხევდა.

სულში ძრომისთვის დაგსჯიანო შენ ეს იცოდე,
მოგისჯიან სამარადისო შენ გულის წყვდიადს,
შენ არ გაქვს იმის უფლება რომ სხვისგან ითხოვდე,
რასაც არ-კეთებ და ეძახი შენ საქმეს დიადს.

ხარისტოლა, მხარ-ბეჭიანი მტრები დავყარე,
სამყაროს ნაკლულს ვერ ვუპოვნე მაინც ნაკლია,
მოვიარე ყველგან მთა-ბარი, ყოველი მხარე
და მივხვდი ცოდვილს რომ ღვთის რწმენა მხოლოდ მაკლია.

მე სიყვარულის თოვლის ხიდები ვქსოვე..