ვაზი


                  ვაზი, უხვად დახუნძლული,
                  დასაწურად  ემზადება, 
                  მზით ივსება, იშაქრება,
                  იმარცვლება  ნება- ნება.
                  ქვევრს  ლალისფრად ალიცლიცებს
                  და ზედაშედ  იწოდება,
                  მის გარეშე არ ჩაივლის
                  ჯვრისწერა და  ზიარება.




                                  ზარი


                    ზარს ჩამოჰკრა მნათემ,
                    ველზე ბრწყინავს  ნამი,
                    ტაძრისაკენ მიჰყავს
                      მამას მარიამი.

                      გოგუცუნას ნაზად
                      მიაცილებს  ქარი,
                        სიყვარულით ლოცავს;
                        -მრავალს  დაესწარი!




                              თავთავი


                  თავთავი- ყანად  ნაკურთხი,
                  ზღვად ღელავს, მზისფრად  ბიბინებს,
                    აიყვავილებს გულმკერდზე
                    ყაყაჩოებს და  გვირილებს.

                    ცვარმონატრებულ  ველ-მინდვრებს
                    დაერევიან  ღრუბლები,
                    ილოცებიან თავთავნი,
                    გაწუწულ-გალუმპულები.