ისევ დამათენდა და დრომ გამაჩერა
სული ტკივილიან წამში ჩამიმწყვდია
გული, გამომშრალი, სისხლით აამღერა
სხეულს მოეფერა, ჯერ არ წამბილწვია...
თოვს და ყველაფერი შავად მეჩვენება,
წუხელ აკივლებულ სიზმრად დამებადე.
მარტი "მოგილოცე" დედი სამძიმრებით...
რაღაც, არ მგონია, ტკივილს გავუმკლავდე.
მეტად ცოდვებისგან ვეღარ დავმძიმდები,
ვეღარ ავუდივარ სხეულს, ნაპატიებს
მარტი "მივულოცე" დედას სამძიმრებით,
დედი, ცოდვილი ვარ... კიდევ მაპატიებ?..

(დილით შევამჩნიე, წონა მომემატა...
მე კი ფეხმძიმობის პირველ ამბავს გიმხელ)