ხეებს შემოაცვდა სამოსელი,
ციდან ვარსკვლავები ცვივა,
მზის სხივს დაეკარგა ანარეკლი,
მიწა რომ გაცივდა მტკივა...
კრიზისს ვერ ვცდები,დავიცალე,
ცარიელ ოთახში მძინავს...
ზეადამიანურ ძალებს ვიხმობ,
მხოლოდ სასწაული მხიბლავს...
ვარდისფერ ქალაქში ამავ ფერის,
მოჩანს წარსულ დღეთა წვიმა...
მახსოვს ბავშვობის დროს დახატული
ჭრელად მოსარკული მინა...
ახლა ყინვის ჭირხლი მეფერება,
გულში ყინულივით ცივა...
უცებ გაიელვებს ფრაგმენტულად:
ზღაპარს მიყვებოდა ვიღაც....