გამოფენაზე - სადაც ფერები ოჯახდებიან და წლების შემდეგ შორდებიან ამა თუ იმ პრობლემის გამო - ცხრამეტი ცოლი, როგორც წელი და როგორც განვლილი ცდა ფერიდან-ფერში შეღწევამდე...  და დაცემიდან-ამაღლებამდე - ანდა(ც) პირიქით -  ამოაძახილის ექვივალენტურია.

                                                                                        (დავით კამკამიძე)

გ  ა  მ  ო  ფ  ე  ნ  ა
 
- თქვენ!  როგორც მხატვარი დაკიდებთ ტილოს.
- თქვენც!
- ჰო, ჰო, თქვენც დაკიდებთ ერთ-ერთ ნამუშევარს...
- და ბოლოს თქვენ, გაურკვეველის მანერით, რომ კუჭავთ პერანგის ჯიბეში თ-ე-თ-რ-ს...

და მე, როგორც ორგანიზატორს?!

- მე თეთრი ფანქრები მექნება და არ მექნება საშლელი.
კიდევ?!
- თეთრი გობელინი და თეთრი ჩარჩო.

წ ა რ მ ო მ ი დ გ ი ნ ე  წარმოსახვა...


P.S.
უწინდებურად...
ტილოებში მიმოფენილი
საწერ მაგიდას ენაცვლება -
ფიქრების წნევა...
საჩვენებელი თითით კაწრავს
და მიბჯენილის
სხეულიდან -
სისადავეში  ვ ც დ ი ლ ო ბ  შეღწევას...