დილით უწყინარ ამინდში გნახე,
და უჩვეულოდ დამამახსოვრდა,
შენი მკაფიო და ლაღი სახე,
ლანდივით უკან დანავარდობდა.
თან დამყვებოდა უბიწო ლარდი*,
განა ხუმრობდა ან რას უძღოდა,
ჩვენ თავზეც იდგა დამჭკნარი ვარდი,
ვარდი, ეკლებით ბასრი...

მოდი ვისროლოთ თოფი უკუღმა,
გამოვესალმოთ ორთავ სიცოცხლეს,
გადავუფრინოთ მთა-ბარს ამაყად,
გადავუცქიროთ ვინც ვერ იცოცხლეს.
მოდი გავდევნოთ ცოფი და გრდია*,
მოდი გავლესოთ დაჟანგულ-ტყვია,
სიმწრის მისაფარს - გადავაფაროთ,
ეს უნაყოფო და მშრალი ბია.


________________________________________

* ლარდი - ნარდი იტალიურად.
* გრდია - ლარდი იტალიურად.