5 :)

პირადებს ვერ ვწერ დამესკაიპე :D

ჩემი უსაყვარლესი ლექსი:
ქ ა რ თ ვ ე ლ ე ბ ი'' (იუმორესკა)

ხმამ, მსუყემ და ჯანიერმა,
მტარებელი შეჰყარა:
-,, ქართველები?!
რაც ხალხი ვართ,
იცის, ძამა, ქვეყანამ!
ორი კაცი სუფრას შეიქმს,
სამი კაცი -
ქეიფს!
ოთხი კაცი - არიფიონს,
ხუთი -
პარტიას!
ექვსი კაცი მანიფესტს ვწერთ,
შვიდი -
ქარტიას!
ჩვენ - რომ ასი კაცი ვიყოთ,
ჩვენ რომ -
ერთი პიპრი გვქონდეს,
არ გვცალოდეს საქილიკოდ,
თან -
ბილიკიც ბილიკობდეს,
მაშინ, მაშინ...''
-,,რაი მაშინ?!''
-,,რა და... ეუჰ, გიჟია!
მომაშორეთ აი ბავშვი,
ჩვენია თუ ალიფაშის,
თუ კაცი ხარ, ვისია?!
ჩემს თავს ველაპარაკები, ჩემთვის ვყვები, ბიძია!''

მურმან ლებანიძე

1979 წელი

ჩემი უსაყვარლესი ლექსი:
ქ ა რ თ ვ ე ლ ე ბ ი'' (იუმორესკა)

ხმამ, მსუყემ და ჯანიერმა,
მტარებელი შეჰყარა:
-,, ქართველები?!
რაც ხალხი ვართ,
იცის, ძამა, ქვეყანამ!
ორი კაცი სუფრას შეიქმს,
სამი კაცი -
ქეიფს!
ოთხი კაცი - არიფიონს,
ხუთი -
პარტიას!
ექვსი კაცი მანიფესტს ვწერთ,
შვიდი -
ქარტიას!
ჩვენ - რომ ასი კაცი ვიყოთ,
ჩვენ რომ -
ერთი პიპრი გვქონდეს,
არ გვცალოდეს საქილიკოდ,
თან -
ბილიკიც ბილიკობდეს,
მაშინ, მაშინ...''
-,,რაი მაშინ?!''
-,,რა და... ეუჰ, გიჟია!
მომაშორეთ აი ბავშვი,
ჩვენია თუ ალიფაშის,
თუ კაცი ხარ, ვისია?!
ჩემს თავს ველაპარაკები, ჩემთვის ვყვები, ბიძია!''

მურმან ლებანიძე

1979 წელი

:):):)

:)) :)

მაგრები ვართ რაჭველები :)

მომეწონა :)

მე ეს მიყვარს ლებანიძის ყველაზე მეტად-

უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთი
არა დაღვრილის, _ დასაღვრელის, ალბათ, მაცნეა,
არავითარი სხვა სამშობლო ამაზე მეტი
არ გამაჩნია!

მე დავინახე სვეტიცხოვლის თორმეტი სვეტი,
თოთხმეტი ციხე ზეგნებიდან ლაჟვარდს გასჩრია,
არავითარი სხვა სამშობლო ამაზე მეტი
არ გამაჩნია!

მშვენიერია ორ-ზღვას-შუა კავკასის ხედი
და კითხვა: `ვინ ვის?~ ბებერ გულში ლახვრად მაჩნია,
არავითარი სხვა სამშობლო ამაზე მეტი,
არავითარი სხვა გზა, სხვა ხსნა
არ გამაჩნია!

გოგონა კითხულობდა
ლექსს, ძვირფასს, მღელვარებით
და სულის ფორიაქს ამაოდ მალავდა...
უფსკრულში დაეშვა მუქლურჯი მწვერვალებით,_
ანაზდად დარბაზში პოეტი დალანდა...

გაწითლდა, გათეთრდა, გალურჯდა, გაყვითლდა,_
ანდაზად თვალი ჰკიდა საყვარლად ჭაღარას...
პოეტი დაჯდა და პოეტი გაფითრდა -
გისმენო, შვილო შემო, და თავი დახარა...

გოგონა კითხულობდა
ლექსს, ძვირფასს, მღელვარებით
და სულის ფორიაქს ის აღარ მალავდა,
უფსკრულებს დაეშვა მუქლურჯი მწვერვალებით
და თავის განწირვით მის დამწერს ზარავდა...

სული, მომწყვდეული იმ ხორცის დილეგში,
თრთოდა და იწვოდა, სისხლი გამშრალიყო;
იცოდა გოგონამ_ რაც იყო იმ ლექსში
და ისიც იცოდა _ ლექსში რაც არ იყო...

ის იყო ნატიფი, ის იყო კაფანდრა,
ის – სისხლით ცისფერი და ჯიშით რჩეული,
იყო _ რა დიდი და იყო _ რა პატარა!
და იყო პოეტი ბალღისგან ძლეული...

..

ღრუბლები ჩაივლიან და ტყეებს გაბურავენ,
ამობოლდებიან ნისლები  უღრანებით....
შენ ნუ გეწყინება პოეტის  სამდურავი -
ის ცხოვრობს გალუმპულ ტყეების  მწუხარებით.

..

ხმელი ყვავილები ლბილ მინდვრებს მაგონებენ -
კიდევაც მახარებენ და
კიდევაც მაღონებენ...
ისინი მახსენებენ, რომ იყვნენ მინდვრები -
ოდესღაც ცოცხალი
ფერებით მდიდრები...
რომ ლბილი მინდვრები უკვე გამხმარია
და სიჭაბუკეც
ჩავლილია, უკვე, რა ხანია.

მარეკები შლიდნენ ბანაკს,

ქარი ჩამიჩუმით ქროდა,

ვიწექ რომელიღაც ბალახს,

უცბად ქალის სუნი ქონდა.

თითქოს ურო დამკრეს თავში,

თითქოს პაპაჩემი ცხონდა,

ათას სურნელოვან შვავში

ბალახს ქალის სუნი ქონდა.

სუნი ქონდა არა დალის

ლალის ცისფრის ანუ თეთრის,

სუნი საზოგადოდ ქალის,

სუნი საზოგადოდ მდედრის.

ღმერთო, ღმერთო მე სულ ველი

სიკვდილს შენ მაცოცხლო ვინძლო,

სანამ ვიგრძნო ეს სურნელი,

სანამ ეს სურნელი ვიცნო.

ძალიან მიყვარს მურმან ლებანიძე.

როცა სხვისი ლექსია "სხვაში" უნდა დასდო ანიკოოოო!

ეუფ! მაგი თუ პოეზიაა და... წავედი მე დავიმალე საცხა:)

რატო რითმავდა ეგ კაცი ნებისმიერ შინაარსს ვერ გავიგებ ვერასოდეს:))

ეგეთები რომ ვრითმო, რადმენი აზრიც მომივა თავში, დღეში 14 "ლექსი" უნდა ვწერო:))

ჩორტ ეგო ზნაეტ ნუუუ:))

კარგი ლექსია ლაშა :)

***

დილის ბინდში ვერის ხიდზე მოვხვდი,
თოვდა, თოვდა, რა კარგია თოვა...
გადამიდგა და ბოდიშის მოხდით
გამაჩერა, სიგარეტი მთხოვა.

მივაწოდე,გაიხარა კაცმა,
მოვუკიდეთ, მთვრალი ვარო,- მითხრა,
გავაბოლეთ, გულის ფსკერზე დათბა,
თქვა მადლობა, რა დროაო,- მკითხა.

მე ვუთხარი, -ხუთი იყო დილის,
ხიდზე დავრჩი, ის გავიდა გაღმა,
ეჰეჰეიიიი,- შეუძახა თბილისს
და ღიღინით ვერის აღმართს აჰყვა.

თოვდა, თოვდა, სიგარეტი გვქონდა,
თოვდა, თოვდა, რა კარგია თოვა,
რა კარგია, რა ბევრი და ცოტა,
თოვლში კაცმა სიგარეტი მთხოვა...

:) :) :)