დაივიწყეო ყველაფერი და ისე მოდი,
შენ მე მომიხმე და მეც მოვღელდი,
შეუმჩნეველი ზღვის ტალღებივით,
ოკეანისას რომ ვერ წააგავს.

ალბათ მინდოდა, მრქმეოდა მითი,
თუნდაც წამეგო ომები ქართა,
და ათას ხმალთა ელვაში წრთობილს,
"სულები" დამხვდეს ოთახის კართან.

ისევ გაგიშლი იალქნებს ფარდად,
თავს გადაგიღვრი უბიწო კალთას,
ნისლიან თვალებს ისრად გაგიყრი,
მზერას თან მართალს.