სახეზე ღიმილია,ვაი მაგ ღიმილს,
გულში ტკივილია,სული კი ყვირის
არ იმჩნევ ამ დიდ გრძნობას,სხეული გიკრთის
თვალნი ამბობენ შენს სათქმელს სიტყვით

მუდამ იტყვიან და მუდამ ვათქმევინებ,
ჩემს სახელს ღამ-ღამობით ჩუმად ჩაგჩურჩულებს
ჩემი მეგობარი,სახელი ვისიც
ზარს სცემს სუყველას და მამაა შიშის!

ასე გინდოდა? გერჩივნა ალბათ...
მაშინ მიიღე ეს ჯილდო მარად
შენში რომ დარჩება,ჩემს თავს შეგახსენებს
არც დღისით,არც ღამით,აღარ მოგასვენებს!

გახსოვს რომ შევძახე,პასუხი მინდოდა
გახსოვს ვერ მივიღე,სისხლი კი ყვიროდა
ნელა ხურდებოდა და გარდმოდიოდა
შენ სულის კუნჭულებს ნელ-ნელა იპყრობდა

ერთი რომ გითხარი თუ გახსოვს ....ი?!
ერთი დღით არ ვცხოვრობთ თქო,ღამეა ხისტი,
შენთვის მაშინ ჯობდა, რომ იმ დღით გეცხოვრა
და ეხლა სამუდამოდ ცრემლი არ გეხოცა!

ასეა სიყვარული,ის დიდი გრძნობაა...
დიდი გაგება უნდა უსიტყვოდ
ვინც არ გაიგებს,ის უკვე მონაა
მიწაზეც და ცაშიც მნატრობს უსიკვდილოდ!