”ვზივარ სანგარში და წვიმა მაწვიმს...”
ქარდა ქარდუხი

ცალკე ზღვაური, ცალკე ღამე... სუფთა მორფინი -
წვიმა - ეყრება დედამიწას ჟღალი ჭორფლივით.
არ ჩანს ნაპირი... შენზე ფიქრი ტალღებს მოება,
ცივა სანგარში მიტოვებულ სამრეკლოებად...
ვთრთი - ოცნებებში გარიყული თეთრი ფრეგატი.
რატომ მეგონა, ერთ ზარს მაინც ჩამოვრეკავდი,
თუნდაც განგაშის...