ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

კვაზი ვარ,კვაზი ვარ,
ხანდახან პოეტიც,
ფიქრები შენს ტუჩზე
ღიმილებს ნაბავენ,
შექსპირი,დანტე,თუ
გალა,თუ გოეთე,
ჩემშია სულ ცოტა
და სანამ გნახავდე,
პეშვებში მეღვრება
მაგ მზერის მოტივი,
ჩვენს შორის გრძნობები
ღმერთად იარება,
ქარში ვარ,ფოთლებზე
ჟღერს წვიმის ნოტები,
და ცაზე ცრემლების
კვალი და ღარებია.
შენა ხარ სამყარო
ქალღმერთის სტატუსით,
მე ბედთან ვთამაშობ
ბანქოს,ხან კამათელს,
ამ წუთას გრძნობები
შენს გულთან ავტუზე,
ავტუზე ბანქო და
ჩემს თავთან ვკამათობ
ჩემზე და შენზეც კი,
სხვა მრავალ ღმერთებზეც,
და ჩემში თითქოსდა
გაცოცხლდა წარმართი,
შენ ჩემი ღმერთი ხარ
და ერთადერთია
ეს ჩემი გული,რაც
მქონდა,შენ წამართვი…
და ვნებამ გახეთქა
ვენა და აორტა,
ვუცქერი წვიმიან
კერტების ალუბლებს,
ვუცქერი წვეთები
თუ,როგორ აორთქლდა
ძუძუდან და მოსწყდა
ნისლები მწვერვალებს
და სუნთქვის სიხშირემ
ღრუბლები გაფანტა-
ზიორდა ფიქრები,
სადღაც კი რვალია….
და გასკდა აორტა!..
და სისხლის ფანტანი…
ღამეა! თენდება!..
ცა სისხლით მთვრალია!..

მე ბედთან ვთამაშობ ბანქოს და კამათელს
ვაგორებ.შენს გულთან გრძნობები ავტუზე
და ვდგავარ საკუთარ ჩრდილთან და ვკამათობ,
შენა ხარ სამყარო,ქალღმერთის სტატუსით…

                                  კვაზი უმახინჯესი ორიათასოცდა...



პს. -მიხო ნადირობიდან ბრუნდება სახლში,შეხსნის კარებს და რას ხედავს,მაროს მეზობელი შაქრო აზის ზემოდან და ტყნამს. გაცეცხლებული მიხო თოფს გადმოიღებს მხრიდან,შაქრუას მიზანში ამოიღებს და მაროს ეუბნება:- დედაკაცო! ერთი შენებურად ამაჰკა ქვემოდან,ჰაერში უნდა მოვკლა ეგ შობელძაღლიო!

მიხო საღამოს სახლში მივა და ხედავს მარო ლოგინში წევს თავწაკრული.
_რა მოგივიდა გო,რათა წევხარ?
_რავი ძალიან ცუდად ვარ,ფეხზედგომი თავი არ მაქ.
_აბა ერთი შუქი ავანთო და შამოგხედო!
(ანთებს შუქს)
_რა გიშავს რა,მშვენიერი ფერი გაქ,კუბოდან ახალამდგარსა გავხარ.(ეუბნება მიხო)