ოცდათერთმეტი ოქტომბერია,
გარეთ ქარის ქრის,
მზეც სხვა ფერია.
გახარებული ლიტერატურულს,
ვუცქერ და გხედავ,
რომ დღე შენია.
სალამი დიდი,-
მოკითხვა გულით,
გადამეხვიე სიტყვებით თქმულით.
შენი კრებულის ასლი გეჭირა,
ნაირ ფერებში,
იყო მორთული.
ყველა გამაცნე იქ მეგობარი,
ლექსიც მომეცი,
შენი ალალი.
და წაკითხულზე სამჯერ მითხარი :
,,საღოლ ძმა, მადლობ,''
აი ეს არის.
კვლავ წარმადგინე დიდი სიტყვებით,
და მინდა გითხრა,
გულის ფრიალით.
მზიან ამინდში ქარში გრიალით,
პოეტი,- შენ ხარ,
ლექსიც ეს არის.