მოდი, ჩემს ოთახს კვლავ დაატყე შენი სურნელი,
რომ ჩემს სარკმელთან მთვარეს ორი აჩრდილი დახვდეს,
რომ საიდუმლო კვლავ გაუჩნდეს ალუბლის ხეებს
და ნატვრის ხეზე დაკიდული ოცნება ახდეს.
მოდი, დაუნთე რწმენის ტაძარს წმინდა სანთელი
და სიყვარულის საგალობელს ყური დაუგდე,
მერე შეხსენი მიწიერი კარიბჭე ლხენის,
და მონატრების გულებს ვნების ცეცხლი დაუნთე.
მოდი, რომ მხრებით დამეფარო ნამეხარ ტანზე,
და გამომტაცე ურწმუნოთა უმადურ ფიქრებს,
მერე დაღლილი, დამორცხვილი და მინავლული
მაგ ნეტარების სიდიადეს დავნებდე იქნებ.