მოვქარგეთ ცხოვრების ხალიჩა,
ნაქარგად განვლილი წლებია,
განგებამ საჩუქრად გაგვხადა,
ჯერ დედა და მერე ბებია,
ბადიში, ბადიში, ბადიში,
სიყვარულს ხალიჩად გაგიშლით,
ჩვენ შეგვრჩა ყმაწვილის ხალისი,
ასაკი არაფერს არ გვიშლის.
ხანა ვართ ფისო და მურია,
ბავშვების ზღაპრული გმირები,
ხან შვილიშვილები  დედები
ჩვენ მათი პაწაწა შვილები,
ხან ოთხზე დავდივართ მათსავით,
ხან ენის ჩლიფინით ვსაუბრობთ,
რა უდარდელი და ფაქიზი
ყოფილა ბავშვების საუფლო!
თუ გინდათ ცხოვრებამ გახაროთ,
და გულზე ნათელი გაყაროთ,
ამრავლეთ ოჯახში ბავშვები,
და მათით უმზირეთ სამყაროს!