ცა - წინდებამდე ჩამოექცათ შიშველ აივნებს...
(ყველა ყვავილი დაუკოჟრა ქოთნის ლიმონებს)
მე ცარიელი მივდიოდი და მაშინ ვივნე -
ივლისის ბოლო... ახლა მხოლოდ მარტს მოვიგონებ.

ჩვენ არ ვცხოვრობდით ერთ ოჯახად... (თუმცა რას ქვია)
შენ ხომ ზარდახშას ჩემი სუნთქვით აუვსე პირი?!
ორჭოფობს დრო და მომავალიც შლეგი ქარია
ცერად, რომ ჩადგა და შენიდან-ჩემამდე მიქრის...

შენ თეთრი კაბა გვირილებით  გაამზეურე
და მე გიმღერდი იასამნის ლექსს ძველებურად
ჰო... ის დრო იყო მოვყვებოდით უცხო მეურმეს.
ნაცნობ ბილიკზე - მაყვლები, რომ დაქალებულან.

და თითქოს ჰგავდი -
დაცრემლილი ვარდს აქაფებულს...
სურნელს რომ აკმევს და ვერ გყოფნის მისი სიწითლე...