კვირების თავზე გვალვა ჭამდა ყველა სიმწვანეს...
(თუ კი არ ჩავთვლით აივანზე - ჯუჯა ალოეს)
ყელღია ქოლგას სხივი ისე უშნოდ აწვალებს,
როგორც მაძღარი ფინიები - ძვალს გალოკვისას.

შებინდებისას, როცა მიწას სუნთქვა მოეშვა...
(თითებში ვფშვნიდი მარცვალ-მარცვალ - ფოთლებს ნატყვიარს...)
და სულ პირველად ღამე, როგორც საშიში ეშმა
ხეთა აჩრდილებს მივამსგავსე - ქარებს, რომ ღვრიდა.

და მიმითვისა მომხიბვლელმა! - ღამემ, უმთვარომ...
(ზურგიდან მედგა ნიღბიანი შიშველი ქალი)
როგორც ვარსკვლავებს ზეცა უნდათ ძილში გათანგონ
ისე იმ ქალსაც! და თმ(ებ)იდან ქარიშხალს ახლის -

ქოხს და გაწვიმდა! შეერია ასფალტს - ნაწვალევს...
(მო-მშრალო ბოლი ქალაქიდან მტვერში გალიეს)
კვირების თავზე გვალვა ჭამდა ყველა  სიმწვანეს
თუ კი არ ჩავთვლით აივანზე - ჯუჯა ალოეს.