ატყავებულ ხელისგულებზე ვხედავ მუხლმოდრეკილი
კედლები როგორ ემხობიან პირქვე ჩემს წინ.
როგორც ორმოში ჩავარდნილი ხმის ძახილი ეძებს შველას,
ექოებად იყოფიან და ჩემს ყურთასმენას არღვევენ.
დამშრალ თვალებში უჟანგბადოდ სუნთქავს ჩემი სული,
რომელიც კომაშია.