ის რაც იმალვის,ჩუმად ცახცახებს,
      კვლავ საბრძანისში სულად საგნებთან.
      ყველა სურვილი,საზღვარს გამცდარი,
      ჩემშივე იწყებს გამოცხადებას.
                                                         
      ყოველ საგანში ჩემი სიტყვაა,
      ჩემი ფიქრია,ჩემი ნერვია.
      ვერიდებოდი მე მათ გამხელას,.
      ამ მოკრძალებით არც რა შემშლია.
      დაუსაბამოდ ის რაც ჩემშია–
      მარადისობა ჰქვია სახელად.
       
                                  ზაალ ჯალაღონია