ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

ისმის, ქუჩაში ნასვამები რაფერ მღერიან
და ჩემი ძმების მონატრებას გული ვერ იტევს:
დილით, უზმოზე არაყს ჩაჰკრავს იკა ბერია,
აბაზანაში იხელცქვიტებს თოკო ჭელიძე.

მე წარმოვიდგენ, ჩემს ნაშოჩკას როგორ ვაღვიძებ,
ვკოცნი ძუძუზე მიშენებულ ვნების აულთან...
ვითომ ლექციას აღარ მაზავს გ. ლაცაბიძე,
არადა ძმებო სასწავლებელს ცირკთან რა უნდა,

იქ ბოზებს სმოტრავს, დორბლიანი გდია მთელი დღე,
მერე კი დადის სირამდგარი, ვნებად აშლილი,
თუ სადმე შეგხვდათ მეგობრებო, გირჩევთ, ერიდეთ...
ვეღარ იაზვობს, გაგვიტრუხდა ბახუტაშვილი

და ეს მიტყდება... ვერ მივიღე ისევ დოზები
ნარკოტიკის და ცარიელი ახლოს სურა ძევს,
ბ. რამიშვილი ანაფორით შეიმოსება,
ცხვირით გაანგრევს კედელს ლევან მაისურაძე,

ეს რომ გაიგოს, ამ სიტყვების მე ვარ თავდები...
ქარი დაჰბერავს თემქისა და არა ტაიტის
და ზედვაკელის მელოტ თავზე მოსრიალდება,
დაეცემა და ბორდიურზე კისერს მოიტეხს.

ეხ, მაცოდინა, რაფერაა გარეთ ამბები,
ჩემი ცოლები და შვილები მაწევს სინდისად...
ი. ყალიჩავას საფეთქლები გაუთეთრდება,
ბ. აბუთიძეს კვლავ დაკაწრავს ბონდო ბინდისას.

ახალაია ამ ყაზილრებს გვერდით მიუსვით,
რომელმაც ახლა ერთი ღერი "კენტ"- ი მოსწია,
პოსლე  - ზე შარაფს კვლავ გააძრობს დემეტრიუსი
და ზოოპარკში ნიანგს მოსტყნავს ჩვენი კოსწია...

ნაშები რონ მყავს, თქვენ მიჯერებთ (ტყუილს დიდება),
მე ხომ მინდოდა ვქცეულიყავ ნაშკაცარაკად,
მაგრამ ოთხმოცი წლის ბერიკაცს ვით ამიდგება
ერთი მითხარით, ინტრიგნები თქვენ თუ არა ხართ!


                ბონდო - აბუთიძის კატა