5. ჩემის აზრით ეს ადამიანი შეყვარებული უნდა იყოს:))მაგრამ ამავდროულად ამ სიყვარულს უნდა ნანობდეს:))კარგია ეს ლექსი მართლა:))წარმატებები:))ცხოვრებაში და პოეზიაშიც :)
პატივისცემით_
ჩემის აზრით ეს ადამიანი შეყვარებული უნდა იყოს:))მაგრამ ამავდროულად ამ სიყვარულს უნდა ნანობდეს:))კარგია ეს ლექსი მართლა:))წარმატებები:))ცხოვრებაში და პოეზიაშიც :)
პატივისცემით_
3. აპათია არავის ინდობს !
ოჰ ეს თანაცხორების ვიწრო და ფართო ხაზები..
როდემდე ვივლით როდემდე : ) აპათია არავის ინდობს !
ოჰ ეს თანაცხორების ვიწრო და ფართო ხაზები..
როდემდე ვივლით როდემდე : )
2. მე შენ ცოლად არასდროს მოგიყვან,
იმიტომ, რომ ცის ლაჟვარდი სინამდვილეში ოზონის შრეა
მომიტევეთ და აქ გამეცინა :)) მე შენ ცოლად არასდროს მოგიყვან,
იმიტომ, რომ ცის ლაჟვარდი სინამდვილეში ოზონის შრეა
მომიტევეთ და აქ გამეცინა :))
1. მე არ ვიცი, საიდან მოდის ეს გზა.
მე მარტო ის ვიცი, რად დამიჯდა ამ გზას გამოვყოლოდი.
არ ვიცი, გრძელია თუ არა ეს მძივი,
რამდენი ტკივილი და ოცნებაა ზედ ასხმული.
ოცნება-რომ შენ აქ მყოლოდი.
ასე დავინახე მე ეს ადგილი.
ვიცი რამდენი ტკივილი და ოცნება...-ვფიქრობ მანდ არ უნდა "ვიცი". ჯერ ერთი, უფრო ლამაზად იკითხება, მეორეც მასე არალოგიკური გამოდის. თუ იცი, რამდენი ტკივილი და ოცნებაა ასხმული, მაშIნ გზის სიგრძეც გეცოდინება... ასე კი არ იცი, არც სიგრძე და არც რაოდენობა, რადგან სათვალავი აგერია უკვე, უკვე ვეღარ ითვლი ტკივილსა და ოცნებებს...
თუმცა, რაკი ასე დაწერეთ, თქვენ ასე ფიქრობთ.
მე შენ ცოლად არასდროს მოგიყვან,
იმიტომ, რომ ცის ლაჟვარდი სინამდვილეში ოზონის შრეა
თუ მიუახლოვდები
და შენი ლურჯი თვალები პიგმენტების ბრალია.
მე შენ ცოლად არასდროს მოგიყვან!
მოკლედ, შევავლებდი მე ერთხელ კიდევ ხელს,დავაზუსტებდი რაღაცეებს და სასიამოვნო ლექსი იქნება.
ყოველთვის არის თქვენს ლექსებში რაღაც სასიამოვნო უცნაურობები გაბნეული,
რის გამოც ღირს სხვა დანარჩენს გადახედოთ.. მე არ ვიცი, საიდან მოდის ეს გზა.
მე მარტო ის ვიცი, რად დამიჯდა ამ გზას გამოვყოლოდი.
არ ვიცი, გრძელია თუ არა ეს მძივი,
რამდენი ტკივილი და ოცნებაა ზედ ასხმული.
ოცნება-რომ შენ აქ მყოლოდი.
ასე დავინახე მე ეს ადგილი.
ვიცი რამდენი ტკივილი და ოცნება...-ვფიქრობ მანდ არ უნდა "ვიცი". ჯერ ერთი, უფრო ლამაზად იკითხება, მეორეც მასე არალოგიკური გამოდის. თუ იცი, რამდენი ტკივილი და ოცნებაა ასხმული, მაშIნ გზის სიგრძეც გეცოდინება... ასე კი არ იცი, არც სიგრძე და არც რაოდენობა, რადგან სათვალავი აგერია უკვე, უკვე ვეღარ ითვლი ტკივილსა და ოცნებებს...
თუმცა, რაკი ასე დაწერეთ, თქვენ ასე ფიქრობთ.
მე შენ ცოლად არასდროს მოგიყვან,
იმიტომ, რომ ცის ლაჟვარდი სინამდვილეში ოზონის შრეა
თუ მიუახლოვდები
და შენი ლურჯი თვალები პიგმენტების ბრალია.
მე შენ ცოლად არასდროს მოგიყვან!
მოკლედ, შევავლებდი მე ერთხელ კიდევ ხელს,დავაზუსტებდი რაღაცეებს და სასიამოვნო ლექსი იქნება.
ყოველთვის არის თქვენს ლექსებში რაღაც სასიამოვნო უცნაურობები გაბნეული,
რის გამოც ღირს სხვა დანარჩენს გადახედოთ..
|
