მე ვარ ძლიერი, ჯერ არ მოვკვდები,
ვერ მივატოვებ ცარიელ რვეულს.
მიწავ, ნუ მიხმობ, ჯერ ნუ მეძახი,
ვერ მოგაბარებ სულ ჯანმრთელ სხეულს.
ჩემი სული ხომ დაბადებიდან,
რაღაც იდუმალს დღე-ღამ მისდევდა...
ვერა, მე ისე ჯერ ვერ მოვკვდები,
თუ არ მივაგნებ ჭეშმარიტებას.
მე ჯერ ვერ წავალ,იმდენი ტოტი
მაქვს მოსაჭრელი,--ფარისეველთა...
დავწყნარდებოდი, თუ ეს ქვეყანა
ამდენ ბორგვისგან დაისვენებდა.
ჯერ არ დავღლილვარ, ისევ ვიბრძოლებ,
დაუძინებლად სიკეთეს ვეძებ.
სიმართლისათვის ვარ გაჩენილი
და ამ სიმართლის მოტანას შევძლებ!
ჩემს არსებობას ფესვები უნდა,
სახელი უნდა და საფუძველი.
მეც ხომ მოძრავი მიწა ვარ მხოლოდ
და არვინ დარჩა ქვეყნად, უხრწნელი.
მაგრამ ჯერა არა! წინ ჯერ ომია!
და ეს მისია დამიკისრია.
რაც კი ვაკეთე, რა გზებიც განვლე,
მე არ ვფიქრობ, რომ საკმარისია!