სულს, გულს, ქუხს. ბარემ მიგერითმა დღეს ვიყიდი პურს. ჰა?

წავა რა......:)

რითმებია სუსტი.
თუმცა, მთლიანობაში მსუბუქი და მელოდიური ფრაზებია და გაუგებარიც არაფერია ლექსში, მგონი :)

ძვირფას საზოგადოებას, ბოდიშს თავად მე ვუხდი, იმის, გამო, თუკი ამ გვერდზე შემოსული უფრო ხარისხიან ნამუშევარს ელოდა  და იმედი გაუცრუვდა  და დახვდა ასეთი უბრალო წინადადებები შიგადაშიგ გარითმული.
ვისთვისაც ძნელი აღსაქმელია,იმისთვის განვმარტავ, რომ  მუსიკალური სმენის მქონე ადამიანისთვის აბსოლიტურად განსხვავებული ჟღერადობა აქვთ ჩვეულებრივ  და გაბზარულ ნოტებს. როგორც საუბრისას, ცრემლნარევი ხმა "იბზარება" იგივეა "ჩემი გაბზარული რე"-ს შემთხვევაც.
ნატვრის ხეო და მერე საქართველო :((  - დიახ, ნატვრის ხე და მერე საქართველო და არა მხოლოდ... დეპრესიაში თუ ვინმე ჩააგდო ამ ლექსმა ამისთვისაც მოვუბოდიშებ და  ფსიქოლოგთან კონსულტაციის ხარჯებსაც გავიღებ :)) თუმცა ნოსტალგია, რომ ნამდვილად იგრძნობა ფაქტია და ამაში არც დასაძრახია რამე და არც გასაკვირი. ჩემი სამშობლო მენატრებოდა, ხალხნო, სხვისი კი არა :)
გმადლობთ, ყურადღებისთვის :))))))))))
ჭილაძის "აველუმი" კი მართლაც შედევრია და წიგნიც მაქვს.

ეგ წიგნი მე მაქვს...:) 

ხო ეგ მგონია რომ ახლა მოუქცევ რამე დიალექტზე...აი,აი ველოდები...

სხვის მაგივრად არ ვლაპარაკობ მე...უბრალოდ გამეცინა ქვევითა კომენტარებზე,ოტტომ ავტრს რო დაუწერა და შენ გამოეპასუხე,თორემ რა ჩემი საქმეა,გინდა სახლი აჩუქე ოთოს,გამიხარდება...:):)

ბოდიში ავტორს გვერდის გაოფებისთვის...

ნოსტალგია მესმის ამ ლექსიდან.

და შენ რა გალაპარაკებს სხვის მაგივრად? :)

ყალიჩავა, ხომ არ გგონია მთის კილოზე დაგელაპარაკები???

ოტტოს მე რას შევპირდი, ეგ ჩვენი საქმეა და გარეშე პირებმა წესით ნაკლები უნდა ილაპარაკონ ან ...

დაგიწყნარდი არა რა...შენ რატო სცემ სხვის კითხვებს პასუხს კიდევ...:):)

ზი შედევრ! :(

ოტტოს მე "აველუმს" შევპირდი და დამიწყნარდი ყალიჩავა (ღრენის სმაილი არ ვიცი)

კატიე რა ქალია?:):):):)):) წიგნი კატიე გაგიგიათ ხალხნო?:):):):)

აველუმი შუმერებზე არაა?

არ მაქვს, ოტტმარ, და თუ შემხვდა სადმე, გიყიდი და გაჩუქებ :)

აი შენ რომ ნიკი გაქვს ეგ წიგნი მინდა მე....  და თუ გაქვს უნდა მათხოვო

რით გიშველო ახლა მე შენ? :))

ჰოი, ღმერთებო!..

ე.ი. მონატრება ქუხს, მართალია ისე არ წვიმსო ამბობენ, მაგრამ მაინც...ეს გაბზარული რე რა იყო ვითომ?ან მშვიდი ნოტი... :| ნატვრის ხე-ო და ბოლოს საქართველოო... :(((

დეპრესიაში მაგდებს ასეთი ნაწერები :(

გეთანხმებით, ბატონო ოთარ.
ძნელიც, მაგრამ ტკბილი.

კარგი რამ არის მონატრება.