როცა წარსულში ვიხედები,
აუგად მოპყრობით გამონაწურს ვხედავ
მისგან
და მრცხვენია, რომ ვიყავი ასეთი
უცოდველი,
მაგრამ ისიც უნდა ვთქვა,
რომ ის ესაბამებოდა იმ ალკოჰოლს – ყლუპ–ყლუპად
დანალევს
და გავაცნობიერე, რომ მისი სიცოცხლე,
მისი გრძნობები საგნების მიმართ
რუინებად იყვნენ ქცეულნი,
აქამობამდე მომავალ გზაზე
და რომ მეც არ ვყოფილვარ ულაყივით
დროებითი
კომპანიონი;
ის ათი წლით უფროსია ჩემზე
და სასიკვდილოდ დასახიჩრებული წარსულისგან
და აწმყოსგან;
მომაკვდინებლად მტანჯავდა:
დეზერტირობდა სხვა
კაცებისგან;
ის წარმოუდგენლად დიდ ტკივილს
მგვრიდა
– მუდმივს;
მან ამ სიცრუით მომიპარა;
რომ არ ყოფილა დეზერტირობა
სხვა კაცებისგან,
თუმცა ჩვენ გვქონდა ჩვენი მომენტებიც და
ჩვენი საპნის ოპერაც დამთავრდა
მისი კომით –
ჰოსპიტალში,
და მე ვზივარ მის საწოლთან
საათობით
მოლაპარაკე მასთან,
და ის თვალებს ახელს
და მხედავს მე:
"მე ვიცოდი, რომ ეს შენ იქნებოდი"
მითხრა მან.
მერე მან დახუჭა
თვალები.
მეორე დღეს ის იყო
მკვდარი.
მე მარტო ვთვრები
ორი წლის განმავლობაში
მას შემდეგ.



when I look back now
at the abuse I took from
her
I feel shame that I was so
innocent,
but I must say
she did match me drink for
drink,
and I realized that her life
her feelings for things
had been ruined
along the way
and that I was no mare than a
temporary
companion;
she was ten years older
and mortally hurt by the past
and the present;
she treated me badly:
desertion, other
men;
she brought me immense
pain,
continually;
she lied, stole;
there was desertion,
other men,
yet we had our moments; and
our little soap opera ended
with her in a coma
in the hospital,
and I sat at her bed
for hours
talking to her,
and then she opened her eyes
and saw me:
"I knew it would be you,"
she said.
then hse closed her
eyes.
the next day she was
dead.
I drank alone
for two years
after that.