სადღაც გავფრინდი უსასრულოდ ოცნების ფრთებით,
არწივის ბუდეს შევეფარე იქ დავიბუდე,
დიდხანს ვერ გავძელ, გამოვფრონდი სივრცეში ისევ,
ვერა ვიგუე, ჩემი ბინ ავერ დავიგულე...

გადავიფრინე ოკეანე, ზღვები, ხმელეთი,
შემოვიარე უცხო მხარე, მთელი სამყარო,
ვერსად ვერ ვნახე სული, გული, თბილი სამყოფი,
დღეები მიჰქრის ჩემი სული რით გავახარო.

შემოვიფრინე მწვერვალები, ტყე და მინდვრები,
გადავიფრინე ღელეები, უფსკრული კლდეთა,
ლაღად დავქროდი ცის ლაჯვარდში სამყაროს ირგვლივ,
ვიფრინე ყველგნ, მომიწია საზღვრების კვეთა.

ვერ ვიგრძენ დაღლა, მაგრამ ბინა ვერსად დივიდე,
თუმცა არ მქონდა აღარაფრის ფიქრი და დარდი,
ზრვაზე დავეშვი, შემოვჯექი გემის ანძაზე,
ჩემი ფიქრი კი უსასრულო ზეცაში დაჰქრის.

დღის გარიჟრაჟმა მოანათა ოთახის სარკმელს,
დაესვა ფრთები მონავარდე და სანაქებო,
ვერსად სიმშვიდე ვერა ვპოვე ჩემს ოცნებებშიც,
გაბრწყინებული შემეგება კვლვავ საქართველო!