ღმერთს ვუმადლოდეთ რომ გადავრჩით თუნდ ცოცხალმკვდრები.
შენი სამშობლო მეტაფორად დაშალეს მაშინ,
როდესაც მიწას საფლავები შემოეფანტნენ,
როდესაც ზეცაც შემოიჭრა ჩარაზულ სახლში,
და ფანტაზია როგორც პრინცი, როგორც ინფანტა
ლაფში გასვარეს და მოგვექცა უბრალოდ მხარი
ცხოვრების, თითქოს პრიმატივით ვეტრფოდით ბანანს,
  სისხლგადასხმულებს შევუერთდით ყოველი არხით.
  ყველამ ვიმღერეთ სასაცილოდ ის იავნანა,

დედააზრით რომ გვაბრუნებდა. ჰო „მალე მოვალთ“
გვახსოვს ეს იყო იმ სიმღერის მთავარი ფრაზა.
სწორედ ამიტომ დღეს წარსული ისე ვით მოლა
თავზე დაგვყვირის, რაღას ვიზამთ ცხოვრების ფაზებს

გამოვიცვლით და ვუმადლოდეთ უბრალოდ უფალს
ცოცხლადმკვდრები რომ გადავრჩით მაინც. . .