ხმალი გატეხილი მაჯას დაახვია,
ცრემლში გაჟღენთილი სისხლის კოლტებია ...
საით გაფრენილა სულის ნატეხები -
ნანა ნანაია ცეცხლად მოსდებია...

ეგ ხომ გურჯებია, სიტყვით მუნჯებია,
ომის არტახები ოქროს ურჩევნია,
მამული ალი-ფაშა სიცოცხლეს ურჩევნია,
ეგ ხომ გურჯებია, კლდე და ბურჯებია...

ზოგი ფაფარია ცაში გაფრენილი,
ზოგი მალამოა მიწას დაფენილი,
ზოგი ფიცია და მზერა ალესილი,
ზოგი ღვთის სიტყვაა ლოცვად გალექსილი...

ხოდა გამოქუსლე ლენგო და აბასო,
ხომ ხედავ ქარიშხლად განფენილ ნაბადსო,
ხოდა დაიღვარე მტრის სისხლო კაპასო,
ხომ ხედავ ეს მიწა რაა და რას ფასობს...

იქით, იქით გასდექ ჟალტამო ჟამისა,
ეს ლადოს შავლეგოა, ნიკალას ფუნჯია,
წვერებზე რომ მოჩანს წვეთები ჯამისა,
გურჯია, მაგისი დამლევი, გურჯია...