იქითა ბოძზე ბედისწერა - შავი მოლბერტი,
აქეთ ბანზე კი - შავი ჩოხა, შავი ცილინდრი,
და მაინც ჩემო წინაპარო ბედს არ მონებდი,
რაზე ფიქრობდი, რას ეძებდი, აბა, ვინ იცის.

გზები გიყვარდა, შენს ხაზებში მოჩანს იღბალი,
ყისმათებს ჩემო წინაპარო ბედი უმართლებთ,
ჩამოახიე უბედობას შავი ნიღაბი,
და ახლა სადღაც ყიამეთში დაიარები...

არდავიწყების თაიგული ესროლე სიზმარს,
ოჩანი ხარი ლაბა ხარად აქციე დვრიტად,
მიუსაფარს და ამ ცხოვრების უჩინარ ხიზანს,
არ დააწექი, არ იკადრე, უმსუბექ ტვირთად.

შენი შანა ვარ, შენი ფერი, შენი ყალამი,
მეც მიპატრონე, მეც მომხედე, მეც მიერთგულე,
აქედან ჩემო წინაპარო სალამ - ქალამი,
მხარზე გემთხვევი, ქედს გიხრი და გეგულჯიგრები.