ამ ღამეს ისევ ვათენებთ თეთრად,
მეჩურჩულები: “ვერ მნახავ მეტად...”
რა დავაშავეთ, ვიცოდე ნეტავ
ნუ იბუტები შენ ჩემო ერთავ...
გავა დრო, მე კი დავრჩები კენტად,
განგებამ ასე მარგუნა ბედად…
ალბათ ყველანი ვტყუივართ ღმერთთან,
ჩვენი ქცევებით სამოთხეს ვკეტავთ...
ის ღამე კი ჩვენ ვათენეთ თეთრად,
შენს ალერსს ისევ ფიქრებში ვბედავ,
ვიცი ძვირფასო არ მოხვალ ჩემთან,
არ დავიწვებით ვნებებში ერთად.
ისევ იმ ღამეს ვიხსენებ მე და...
ო,ის ალერსი..მაწვება სევდა,
რისთვის წახვედი ვიცოდე ნეტა,
რატომ ვარ მარტო, უშენოდ..ერთავ?
სიყვარულია ღმერთი ამ ქვეყნად,
და მე, ახლაც კი ვთამაშობ ბედთან,
ვიქნებით ერთად?ვიქნებით ერთად?!
ისევ ფიქრებში: მე, შენ და... ზეცა...