- მტკივა ძვირფასო, რა უცნაურად,
მიწას ჩაზრდილი, ტოტთა წნულები,
- მტკივა ძვირფასო, რა უცნაურად,
ეს გაორება ხერხის ზეწოლით.
არ შეხორცდება გულზე იარა,
სპეტაკ ცრემლებად გადაცმულები,
არ შეხორცდება გულზე იარა
- თუ ცრემლები გწვავს ენით - ცეცხლოვნით.

- ვიდრე მე ვცოცხლობ, ვიქნები შენთან
- სული და სისხლი არ გაორდება,
ვიდრე მე ვცოცხლობ, ვიქნები შენთან
- სიყვარულს მუდამ სიკვდილი თან სდევს.
და სადაც წახვალ, ატარებ ერთად
- თან წაიყოლებ ძვირფასო ყველგან,
- და სადაც წახვალ, ატარებ ერთად,
მიწის და სახლის მშობლიურ ტანდემს.

- მაგრამ თუ დავრჩი მიუსაფარი,
სიბრალულისგან განუკურნელი,
მაგრამ თუ დავრჩი მიუსაფარი,
ცივ სიბნელესთან მარტო მოლაშქრე?
- კვლავ შევიყრებით სივრცის დაფარვით,
ჩემს დავიწყების ნუ ხარ მსურველი,
- კვლავ შევიყრებით სივრცის დაფარვით
და დავბრუნდებით ისევ - მე და შენ.

- მაგრამ თუ კი მე უკვალოდ მშთანთქა
- ვით უგზო-უკვლოდ მნათობი სხივი,
- მაგრამ თუ კი მე უკვალოდ მშთანთქა
მიღმიერ ნისლმა ირმის ნახტომის?
- შენზე ვილოცებ, ვილოცებ მართლა!
დედამიწამდე სწორი გზით ივლი,
შენზე ვილოცებ, ვილოცებ მართლა!
შენზეც გადმოვა მადლი აღდგომის.

ვაგონი არწევს გახვეულს კვამლში,
ზის უსახლკარო, ასე მორჩილი,
ვაგონი არწევს გახვეულს კვამლში,
ნახევრად ძინავს, ნახევრად ტირის,
და ეშელონი მცურავ დაღმართში,
საშინელი ხმით იყო მოხრილი,
და ეშელონი მცურავ დაღმართში,
ასცდა რელსებს და რაღაცას ყვირის.

ზებუნებრივი რაღაცა ძალით,
ტევს, ასახიჩრებს ერთ წნეხში ყველას,
ზებუნებრივი რაღაცა ძალით,
მიწიდან აგდებს, იშორებს თითქოს.
და ვერ დაიხსნა ვერცერთი მგზავრი,
შეპირებულმა, შორმა შეხვედრამ,
და ვერ დაიხსნა ვერცერთი მგზავრი,
ხელით ძახილმა - ქნევით რომ იხმობს.

შეყვარებულებს ნუ დაშორდებით!
შეყვარებულებს ნუ დაშორდებით!
შეყვარებულებს ნუ დაშორდებით!
შეესისხლხორცეთ, გულს ჩაიკარით,
მუდამ ასწლობით დაემშვიდობეთ!
მუდამ ასწლობით დაემშვიდობეთ!
მუდამ ასწლობით დაემშვიდობეთ!
როცა მათ ტოვებთ სულ ერთი წამით!





- Как больно, милая, как странно,
Сродняясь в земле, сплетясь ветвями.
- Как больно, милая, как странно
Раздваиваться под пилой.
Не зарастет на сердце рана.
Прольется чистыми слезами.
Не зарастет на сердце рана
- Прольется пламенной смолой.
- Пока жива, с тобой я буду.
- Душа и кровь нераздвоимы.
Пока жива, с тобой я буду.
- Любовь и смерть всегда вдвоем.
Ты понесешь с собой повсюду,
Ты понесешь с собой, любимый, -
Родную землю, милый дом.
А если мне укрыться нечем
От жалости неисцелимой.
Но если мне укрыться нечем
От холода и темноты?
За расставаньем будет встреча.
Не забывай меня, любимый.
За расставаньем будет встреча.
Вернемся оба - я и ты.
Но если мне укрыться нечем
От жалости неисцелимой.
Но если мне укрыться нечем
От холода и темноты?
- За расставаньем будет встреча.
Не забывай меня, любимый.
За расставаньем будет встреча.
Вернемся оба - я и ты.
- Но если я безвестно кану -
Короткий света луча дневного.
Но если я безвестно кану -
За звездный пояс, млечный дым?
Я за тебя молиться стану.
Чтоб не забыл пути земного,
Я за тебя молиться стану,
Чтоб ты вернулся невредим.
Трясясь в прокуренном вагоне.
Он стал бездомным и смиренным.
Трясясь в прокуренном вагоне.
Он полуплакал, полуспал.
Когда состав на скользком склоне
Вдруг изогнулся страшным креном.
Когда состав на скользком склоне
От рельс колеса оторвал...
Нечеловеческая сила,
В одной давильне всех калеча.
Нечеловеческая сила
Земное сбросила с земли.
И никого не защитила
Вдали обещанная встреча,
И никого не защитила
Рука, зовущая вдали...
С любимыми не расставайтесь!
С любимыми не расставайтесь!
С любимыми не расставайтесь!
Всей кровью прорастайте в них.
- И каждый раз навек прощайтесь!
И каждый раз навек прощайтесь!
И каждый раз навек прощайтесь!
Когда прощаетесь на миг!..