შენ ამაყი ხარ ზედმეტად და უფრო ქალურად,
გიხდება კიდეც მაგ მზერაში ქალღმერთს სიბრაზე,
შენ ხომ არ იცი შესწავლილი რა დეტალურად
მქვს ეგ ღიმილი, მოწყენაც და კი არ ვიბრალებ:
რომ შემიყვარდი ფეხქვეშ მეგო შვიდვე ზეცა,
უხერხულია უთქმელი და უშენო აწმყო,
ახლა გრძნობების ყველა ნაგლეჯს სათუთად ვკეცავ
და გაუსაძლის მოთმინების უჯრაში ვაწყობ.
დღეს რომანტიკა უჩვეულოდ ღრუბლებს მივანდე,
ლოდზე უმეტი შესძლებია სევდას სიმძიმე,
შენ ბევრს იფიქრებ საღამოს და უკვე დილამდე,
მიზეზს მიხვდები, ამ ღამეს რომ მარტო იძინებ..