მიმოიხედე ირგვლივ,
დაკარგულები ვართ დროში,
იმ გზას მივყვებით რომელიც არსად მიდის.
შეხედე ხალხს,
ბევრს გრძნობა აქვს აპათია,
ბევრისთვის სიყვარული ცხოვრების ეტაპია,
ჩვენთვის კი მთელი ცხოვრებაა.
ქვეყანა ნისლშია გახვეული,
ხალხს რწმენა აქვს დაკარგული,
სიმართლეს თვალები აქვს ახვეული და
იმედია გამქრალი,
აქ წვიმაზე ხშირად, ცრემლები ასველებს მიწას.
ჩვენ ერთი სამშობლო გვაქვს,
ისიც დაგლეჯილი,
სხვის ხელში შემყურე,
სხვისი შვილებით გამდიდრებული,
მაგრამ ჩვენები...
ჩვენები აქედან გარბიან.
აგერ მეგობარო შენც წვერი მოგიშვია,
თურმე სამშობლოს გლოვობ,
მაგრამ არ იდარდო,
მხოლოდ ერთი ბრძოლა დარჩა.
"დროს" არავინ ეკითხება, მზე როდის ამოვა,
"დროც" კი დაბერდა.
ხოდა მეგობარო,
მოდი ერთად ვიდგეთ,
ერთად გავიაროთ, არეული გზები,
სხვებსაც გავუწოდოთ, ხელი სიყვარულის
და ბოლოს,
ბოლოს სიკვდილს მაინც ვერ ავცდებით.