დასანანია თქვენ რომ არ მიცნობთ...
ვიცი! უთუოდ შემიყვარებდით.
თქვენ კი... იცინით, ისე ხალისობთ,
ერთს არ მომხედავთ გულმოწყალებით.

თქვენ მე არ მიცნობთ, მაგრამ ნუთუ თქვენ
არ ძალგიძთ, თუნდაც - მომისაკლისოთ?...
გთხოვთ! მაგ ღიმილით მომაჩუქურთმეთ,
გული მზადა მაქვს საპარაკლისოდ.

თქვენ გაეცანით მხოლოდ გარეკანს,
მე კი მეასედ ტყავს ვიძრობ თქვენთვის.
ნუთუ ბევრს ვითხოვ, ანდაც ნამეტანს,
ნუთუ თქვენთან მე ესეც არ მეთქმის?...

ნუთუ წამითაც არ აგიღელდათ
თქვენს გულში სისხლის ღრმა ოკეანე,
როცა თქვენ გიმზერთ ბოლო იმედად,
თქვენი ცხოვრების მემატიანე?...