| ავტორი: მარიოტა ჟანრი: პოეზია 20 მარტი, 2012 |
ღმერთო, დამანახე დედაჩემი, წუთით დამასესხე შენი მზერა. ლოცვის მარადისი ტყვე დავრჩები, ოღონდ ამაცილე ბედისწერა.
გზები მოლოდინში დარჩენილან, დარდი წამწამებზე მიმარხია. ჩემი ქვეყანაზე გაჩენიდან დედა ერთხელაც არ მინახია.
ბნელი დღეებისკენ მიმაქვს გული, სახე გაფითრებით მოვიბურე. მძიმე სარეცელზე მიჯაჭვული, ღმერთო, დედაჩემი მომიბრუნე.
მუხლზე დაჩოქილი გეაჯები, გლოვის უსინათლო დედოფალი. ღმერთო, არ მომიკლა დედაჩემი, ღმერთო, მის მაგიერ მე მომკალი.
ღმერთო, შეისმინე ჩემი ლოცვა, თუგინდ მონაზონსაც შევედრები. ბედმა დედაჩემი სანთლად მომცა და შენ არ მომიკლა, გევედრები.
1983
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
9. მეტკინა...ემოციური ლექსია მეტკინა...ემოციური ლექსია
8. ოხ! რა მძიმე ლექსია! ოხ! რა მძიმე ლექსია!
5. რადგან ვიცი ამ ავტორის სხვა ძარღვიანი ლექსები,ამას ვერ ვიწონებ-მეპატიოს.. რადგან ვიცი ამ ავტორის სხვა ძარღვიანი ლექსები,ამას ვერ ვიწონებ-მეპატიოს..
4. ვიცი ეს ლექსი და მომწონს. :) ვიცი ეს ლექსი და მომწონს. :)
2. კარგია... + კარგია... +
1. ავტორი: მარიოტა ჟანრი: პოეზია ჩემი შეფასება: 4
მომეწონა,სევდიანია და ემოციური..
ავტორი: მარიოტა ჟანრი: პოეზია ჩემი შეფასება: 4
მომეწონა,სევდიანია და ემოციური..
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|