„მაშინ“ დაერქვა დღეს, ახლა რომ მინდა იყოს.
სიზმარში ნანახ ფრაგმენტს,ცხადში ვუყურო მინდა...
დროს ამოვწიწკნი წუთებს,ყოვლისშემძლე რომ ვიყო,
მორცხვ ფიფქებივით დაყრილს,მზე გაყინვას აცდიდა.




გადმოვიწერდი ფიქრებს, რომელმაც შენ წაგიღო,
არაფრად ქცეულს „მაშინ“,გული რომ განიცდიდა.
ისრებს მოვგლეჯდი საათს,დრო რომ ვეღარ გავიგო...
ახლაც მოვკლავდი ამ წუთს! მუზა რით ვერ გაფრინდა?




მონატრებაო  თითქოს,ღამემ დრო ვერ გამიყო.
წარსულის ქექვის მეტი სხვა არაფერი ღირდა?
„მაშინ“ დაერქვა დღეს, ახლა რომ მინდა იყოს.
სიზმარში ნანახ ფრაგმენტს,ცხადში ვუყურო მინდა.