სიგარეტის კვამლით შემოსილი თითებით
ვხაზავ კარდიოგრამის დეგრადირებულ ნოტებს
ვამუქებ გამოგონილი დღეების ერთფეროვნებას
და ვიდრე წვეთებად ჩამოიღვრება სიჩუმის ფარდა
ვიდრე უკანასკნელად შეიგრძნობ ხარბად ჰაერს

გიკითხავ:
გაწყვეტილი რომანის ჩემეულ დასასრულს
სადაც ინტიმურ სცენებს ვაწამებ მრავალწერტილად
და რეფლექსად გაჟღენთილ სიკვდილს ვიწვევ უიარაღო დუელში
შენი გახრწნილი ღამეების გახსენების ჟამს.

და ვიდრე ლარივით გაჭიმავს უსწორმასწორო ხაზებს
სადგურიდან ნაკივლი ზარი

გიკითხავ:
ჩემი მოზღვავებული განცდების იეროგლიფებად წოლას
ვაქსოვ იდიოტურ დაკნინებას შენი სხეულის ილუსტრირებაში
და სარკეში ყოველი ჩახედვისას
მესმის ზურგსუკან ფრთხილი ნაბიჯები, როგორ მშორდებიან ისინი.

და ვიდრე გადავალ მომდევნო ფურცელზე
შემომხედავ უმწეო თვალებით
და მთხოვ
          რომ გამოგრთო.