აღორძინება


მძინარე ფუნჯით, მხატვარ-ვანდალი,
პატივს ხდის, ლანძღავს გენიის ტილოს:
ზედ დასსისინებს ქვეწარმავალი,
- სურს გესლის ნთხევით მიასიკვდილოს.

ამ  "ზეთისცხებას" ვერ ჰგუობს ტილო,
ფარდა ქერცლივით შორდება შედევრს;
გენია ჩნდება კვლავ უბორკილო,
რომ უკვდავების ზეიმი შედგეს!

ასე შორდება ეჭვების ქერქი,
ამ ჩემს გატანჯულ სულს და სამშვინველს,
სადაც შედევრად ხილვები შეჰქმნის,
პირველ-საწყისურ დღეებს საკვირველს.




ВОЗРОЖДЕНИЕ


Художник-варвар кистью сонной
Картину гения чернит.
И свой рисунок беззаконный
Над ней бессмысленно чертит.

Но краски чуждые, с летами,
Спадают ветхой чешуей;
Созданье гения пред нами
Выходит с прежней красотой.

Так исчезают заблужденья
С измученной души моей,
И возникают в ней виденья
Первоначальных, чистых дней.