მე ვარ ის, ვინც ჩვენს შორის ფართოდ აღებს გულის კარებს
ყოველთვის მე ვაქტიურობ
შენ კი სულაც არ გადარდებს რა მახარებს
ანაც რაზე ვნერვიულობ...

წერილს მე გწერ გძნობით სავსეს,
ნაზი სტროფით გულში გიკრავ...
კეკლუცურად იწნავ ლალებს,
მე კი თვალსაც აღარ მიკრავ...

ცრემლს გიგზავნი, წვიმის წვეთად
ფიფქებს გიძღვნი - ბრილიანტებს,
გადვიქეცი შენთვის ფერფლად -
ესეც არ გადარდიანებს....

ყველა ნოტს რაც დაწერილა და პროზაში რაც კი უთქვამთ
ყველა ნახატს პიკასოსი,რემბრანტის და რენუარის
ხელოვნების ყველა უფალთ
შენ ერთს გიძრვნი , შენი არის...

არც ნოტების გათრობს ჯღერა,
არც რომანი გულს გიჩქროლებს,
პიკასოსი შენ არ გჯერა
შექსპირიც კი გულგრილს გტოვებს...

შენ ამბობ რომ გრძონებს აწვიმს
და ჩვენს შორის გადუვლელი ხიდია...
მართალი რომ გითხრა აწი
მაგრად ყლეზე მკიდია....