დე, ყველა ნაოჭი მაპატიე,
სახეზე ჩემ გამო გაჩენილი,
ეგ სევდა გულში ვერ დავიტიე
მიწაზე ძალით ვარ გარჩენილი.

დე, შენ ხარ ქალი _ სასწაული
სევდის და იმედის შერკინება
თუმცა ამ ყველაფერს გაწვდა გული,
მაინც რომ ფარულად გეტირება?

ეგ ცრემლი დამყვება გზაზე დარდად
და ის ტკივილი, რაც დაგაქვს მკერდით,
ცხოვრებამ გატკინა ბევრჯერ მაგრამ,
შენ ხომ არასოდეს აუმხედრდი.

მე კი სულ მცირედი ტკივილიც კი,
ხედავ, რომ ვერაფრით შევიგულე?
ჰოდა, ისევ შენთან მოვდივარ და
ცრემლით დაგიკოცნი ხელისგულებს.

წყენამ არასოდეს დაგინისლოს
მინდა ეგ თვალები, საფიცარი,
შენს თავს და სიცოცხლეს შევავედრებ,
ყველა ტაძარში რაც ხატი არის.

დე, შენი ღიმილი სასურველი,
ასე რომ კიაფობს ჩუმად, ნაზად,
ღამეს რომ შემოხსნა საბურველი
და დღეს დაეფინა ფიანდაზად

მინდა, რომ მეც დამყვეს ხასიათად.
სულიც შენნაირი დამებედოს,
წყენასაც დავიტევ ასიათასს,
დედა დაიფარე, შეგთხოვ, ღმერთო...

დე, შენი ღიმილი, სასურველი,
მინდა, რომ ცხოვრებად დამებედოს...