ცალკე სამყარო .


მე  ახლა ისე ვარ
გარდაქმნას ვიწყებ .
სამყაროს მოვზიდავ
ჩემი გულის პირამიდებიდან
ცალკე სამყაროს .
შუაღამის მძინარე სხეულზე დავიწყებ კანკალს
გადვიკრავ ნაოჭიან ფიქრებს,ზეცამდე ვიწყებ ათვლას
და სხვა ცხოვრებას ვიწყებ !

ზურგის ცივი კედლებიდან გაისმის ხანგრძლივი ექო
ამ ჩემეული სამყაროს გავლით და მერანდენედ ვღიღინებ
ნაცნობ მელოდიას დამტვრეულ ენაზე : ჰელიოს ! ჰელიოს !
თანაბრად შეჩერდა ყველა საათი ქუჩაში თავჩაღუნული ლამპიონებივით.
შეუმჩნეველი მოძრაობა უმნიშვნელოა და ოთახში ნოსტალგიით ვივსები.
ქვიშის საათივით ვმოძრაობ ერთი სიღმრიდან მეორისკენ, ჭიანჭველებივით
და საკუთარ თავს ამ გრაგნილებში შეჩერებას ვთავაზობ .

სდექ !
ახლა ღრუბლები ქმნიან დახრილ რაფებთან გაქცეულ წვიმებს
და  ეს გრძნობები თითქოს წაგებულ იერიშს იგებს .
იწყება ზეცასთან ფერების გაცვლა
და  თითქოს მთები,ზედ ცისარტყელას
მუხლებზე ირწევს .
სიტყვათა სეტყვამ დასეტყვა ჩრდილები,
ბუნება თითქოს ტკივილებს ირჩენს.
უცნობის ყელზე დახრილი თმებით
გოგონა გრძნობებს მკლავებით იჭერს .
დარდით დაყრილი ცრემლები მკერდზე
დამსკდარი თითები - ხელიდან ხელზე
და წარსულის გარდაუალი შემოტევები ღიმილით
სკდება -ხელები მხრებზე .
ყველაფერს ვხედავ,თუნდაც არაფრის გამოტოვებით
და შინაგან ლტოლვას ბოლომდე მივსდევ .
ეს ჩემი სახლი შორია, შორს !
სურვილის სიღრმეში ოკეანეს ვითრევ
და ახლა ისე ვარ,თითქოს სიცხე მზესავით მჭირდეს .
ვგრძნობ ! თითქოს ყველაფერს - სხვებისგან
ამომსკდარ,ამოჭრილ მიზნებს .
სამყაროს განათებულ პატარა ხიდზე ვითვლი კენჭებს
და საღამოა !
ჩუმად !
შეკუმშულ ოთახში ჩაზრდილ ოცნებებს ვიცავ
და ძალიან მშციდად,გარდაქმნას ვიწყებ !

მე  ახლა ისე ვარ
გარდაქმნას ვიწყებ .
სამყაროს მოვზიდავ
ჩემი გულის პირამიდებიდან
ცალკე სამყაროს .
შუაღამის მძინარე სხეულზე დავიწყებ კანკალს
გადვიკრავ ნაოჭიან ფიქრებს,ზეცამდე ვიწყებ ათვლას
და სხვა ცხოვრებას ვიწყებ !
ბრავო!!